De Verzoening

Je leeft in separation/”>Afscheiding—afgescheiden van de Schepping zelf, afgescheiden van je Bron, zelfs afgescheiden van je diepere aard—je leeft in een ander deel van je geest, een geest die gevormd en geconditioneerd is door je ervaring van de wereld. Je identificeert je met je lichaam en je ideeën. Je geeft jezelf een naam. Je bent afzonderlijk en lijkt je te onderscheiden van iedereen om je heen. Je leeft in Afscheiding.

Je bent met een doel ter wereld gekomen, hierheen gezonden door je spirituele familie, met het doel om op een unieke manier dienstbaar te zijn binnen de omstandigheden van je leven en de toestand van de wereld. Dus hoewel je in een toestand van Afscheiding leeft, ben je nog steeds verbonden met je Bron. Je bent nog steeds verbonden met degenen die je naar de wereld hebben gezonden. Je bent nog steeds verbonden met de Schepping.

Het is juist deze tegenstrijdigheid in je eigen wezen die de essentie vormt van wat het betekent om mens te zijn. Het is deze tegenstrijdigheid die je leven zin geeft, want je bent hier met een groter doel—een doel dat je niet zelf hebt bedacht, een doel dat je niet echt kunt veranderen, een doel waaraan je diepste wezen op zielsniveau verbonden is.

Als dat niet zo was, zou je verdwaald zijn in de wereld. Je zou slechts een deeltje zijn van het fysieke universum. Je leven zou geen intrinsieke betekenis of waarde hebben, afgezien van de mening van de mensen met wie je omgaat. Het leven zou leeg en zinloos lijken. En of je nu rijk of arm was, ongeacht je omstandigheden, het besef van je Afgescheidenheid zou je altijd achtervolgen en angst oproepen—angst voor verlies, angst voor letsel, angst voor ontbering, angst voor vernietiging.

Het is deze angst die het leven van mensen beheerst, hun beslissingen bepaalt en het weinige geluk dat ze lijken te vinden en proberen te creëren, overschaduwt. Het is de voortdurende onrust. Het zijn de gevoelens van spijt. Het is het verlangen en de onvervuldheid die deel uitmaken van ieders beleving van de wereld.

Toch is de Afscheiding nooit echt tot stand gekomen. Je kunt niet gescheiden zijn van je Bron, en daarom bestaat er geen hel en geen verdoemenis. Er is alleen het proces van verzoening. Hoe lang dat ook duurt, dat is het eindresultaat. Jouw tegenstrijdigheid en jouw keuze bepalen naar welke stem je in jezelf zult luisteren.

Want God heeft je een dieper geweten gegeven—niet een sociaal geweten, maar een intrinsiek geweten dat deel uitmaakt van de diepere Intelligentie die wij Kennis noemen. Zij is niet in de war. Ze verkeert niet in conflict. En ze is niet bang voor de wereld, want niets kan haar vernietigen. De wereld kan haar verduisteren, overschaduwen en je ervan afleiden, maar in zichzelf is zij volmaakt. Zij is het deel van jou dat deel uitmaakt van de Schepping zelf.

Dit is wat je zal redden, zie je. Dit is wat verbonden is met God en met allen die God dienen—binnen deze wereld, in andere werelden en voorbij de fysieke werkelijkheid zelf. Dit bestaat buiten het bereik van het intellect. Het is iets wat je moet ervaren, tot uitdrukking brengen en toepassen in je leven, en dat is wat de kracht, de werkelijkheid en de doeltreffendheid ervan zal aantonen.

Je weet niet wie je bent, ongeacht je definities of wat er op je naamplaatje staat, maar diep van binnen bestaat daar geen twijfel over. Wie je bent in deze wereld, in dit leven, is datgene waarvoor je hierheen bent gezonden om te doen en te volbrengen, en het proces van het doorlopen van de Stappen naar Kennis die je naar de verzoening zullen leiden.

God weet hoe moeilijk de wereld is. God bestuurt de wereld en alle kleine gebeurtenissen niet. Maar God reageert wel op grote keerpunten in de geschiedenis van de mensheid. God is zich bewust van het grote gevaar dat de mensheid bedreigt nu zij geconfronteerd wordt met een wereld in verval en met interventies van rassen uit het universum, die hier zijn om misbruik te maken van de menselijke zwakheid en verdeeldheid.

Je doel houdt dan niet alleen verband met je eigen verzoening, maar ook met de gebeurtenissen in de wereld en de noden van de mensheid. Je rol zal heel specifiek zijn: je zult met bepaalde mensen in contact komen voor een bepaald doel. Je kunt dit niet met je intellect doorgronden, hoezeer je het ook probeert, en velen hebben het al geprobeerd. Het is iets dat aan de horizon van je innerlijke leven zal verschijnen zodra je de Stappen naar Kennis volgt en bezig bent met je voorbereiding.

Je verzoening is niet alleen bedoeld om jou te verlossen, maar ook om een unieke en belangrijke dienst te bewijzen aan anderen en aan de wereld zelf. De Heer van het universum zou deze kans niet voorbij laten gaan om ervoor te zorgen dat jouw leven van waarde en betekenis is voor anderen.

Wat je jezelf in het verleden ook hebt aangedaan, welke vernederingen, fouten en concessies je ook hebt gedaan die je schade hebben berokkend, de kracht van dit doel kan je verlossen. Je kunt de laagste persoon op aarde zijn, en de kracht van Kennis kan je nog steeds verlossen.

Elke stap die je zet in de richting van Kennis is een stap in de richting van je verzoening—met je Bron, met je Spirituele Familie die je de wereld in heeft gezonden—een verzoening met je diepere aard, een verzoening met het leven. Het is een verzoening die voortkomt uit Kennis in jezelf en dat deel van jezelf naar boven haalt dat zich identificeert met de wereld en verdwaald is in de wereld.

Wat je op het pad van verzoening brengt, is het besef dat je werkelijk verdwaald bent in de wereld en dat anderen om je heen in dezelfde situatie verkeren en dezelfde handicap hebben. Dit besef, dat volkomen eerlijk is en hard nodig, zal je zozeer ontnuchteren dat je inziet dat je op zoek moet gaan naar een diepere zin in je leven. Dit is het begin van de verzoening.

Misschien heb je het gevoel dat je aan niemand verantwoording verschuldigd bent, behalve misschien aan je kinderen en je naaste familie, maar in werkelijkheid ben je verantwoording verschuldigd aan degenen die je de wereld in hebben gezonden. Zij zijn het die op je zullen wachten wanneer je deze wereld verlaat. En in hun aanwezigheid zul je beseffen of je je doelen hier hebt bereikt of niet.

Wat de uitkomst ook moge zijn, zij zullen je met grote liefde en eerbied behandelen, dus er is geen veroordeling, begrijp je. God veroordeelt de Schepping niet. Maar God heeft de krachten van verzoening in gang gezet die dat kleine deel van de Schepping zullen verlossen dat in Afscheiding leeft, dat kleine deel van de Schepping dat jullie het fysieke universum noemen. Jullie kunnen onmogelijk bevatten wat dit betekent of het voor jezelf uitbeelden. Natuurlijk niet. Dit gaat het bereik van het intellect te boven, zoals de meeste dingen van grotere betekenis.

Het is jouw taak om de Stappen naar Kennis te volgen en eerlijk te erkennen dat je beslissingen, zonder deze grotere begeleiding in jezelf, zwak zullen zijn, gebaseerd op zwakke veronderstellingen, op wisselende verlangens, op vluchtige aantrekkingskracht en, het allerbelangrijkste, op de verpletterende realiteit van angst die jouw leven en dat van anderen zo doordringt dat ze bijna onopgemerkt blijft, behalve wanneer ze zich op extreme wijze manifesteert.

Door de voortdurende aanwezigheid van deze angst verdwijnt ze uit het bewustzijn van mensen. Ze denken dat het gewoon normaal is—een normale vorm van onrust, een normaal gevoel van ontoereikendheid. Als mensen hierover spreken, zeggen ze: „Ach, dat is gewoon normaal”—een normale toestand van angst en ongerustheid, een normale toestand van uitputting en verwarring. Mensen hebben zich aangepast aan een ellendige situatie, en ze noemen dit normaal.

Maar dieper van binnen, op het niveau van je ware aard, op het niveau van Kennis, is [dit] eigenlijk onaanvaardbaar. Wanneer je je dit realiseert, zal dat het keerpunt in je leven zijn, ongeacht je leeftijd en omstandigheden, ongeacht of je rijk of arm bent, alleenstaand of getrouwd, ongeacht welke geloofstraditie je aanhangt, of juist geen enkele geloofstraditie. Het maakt niet uit tot welk land of welke cultuur je behoort, of wat de politieke overtuiging van je regering is, het is allemaal hetzelfde. Het is hetzelfde of je nu een mens bent of tot een ander ras in een andere wereld behoort. Het is hetzelfde dilemma, zie je. Het is niet beperkt tot de menselijke conditie. Het is de conditie van de Afscheiding zelf.

Je geest zal proberen om de Afscheiding tot een succes te maken. Hij zal proberen gelukkig, rijk en tevreden te zijn en alle dingen en mensen verzamelen waarvan hij denkt dat hij ze nodig heeft om zijn geluk veilig te stellen. Maar hoe meer hij verzamelt, hoe banger hij zal worden om de dingen die hij heeft verzameld te verliezen. En hoe angstiger hij zal worden naarmate de jaren verstrijken en je ouder wordt en dingen beginnen te vervagen.

Mensen doen enorme inspanningen en maken enorme kosten om de Afscheiding tot een succes te maken, zodat die plezierig, bevredigend en volledig zou zijn, maar ze slagen daar eigenlijk nooit helemaal in, zie je. Om het streven op te geven is grote nederigheid nodig, om eindelijk te beseffen dat je verbonden moet zijn met een Grotere Kracht—niet de kracht van je regering of de kracht van je gemeenschap of de kracht van je religieuze overtuigingen of de kracht van je familie of de kracht van wat dan ook in de wereld, maar de Kracht van je Schepper, een Grotere Kracht. Zelfs als je niet religieus bent in je denken en je omgang, is het allemaal nog steeds hetzelfde. Je beschrijft het alleen anders, dat is alles.

Het leven kan je van dienst zijn door je op deze manier teleur te stellen, door je tot een eerlijke afrekening met jezelf te brengen, wat het begin is van verzoening. Als je beseft dat je de grotere vragen die zullen opkomen niet echt kunt beantwoorden, dan moet je je wenden tot een Grotere Kracht, een Grotere Bron, hoe je die ook definieert. Hoewel je definities in het begin onvolledig en misschien zelfs dwaas zullen zijn, is het het begin van een grotere verbondenheid.

Het maakt God niet uit tot welke religie je behoort. God is niet gebonden aan de theologie van welke religie dan ook, want in het universum bestaan er talloze religies. God zal reageren op de ommekeer in je leven, op het openen van je hart, op de opkomende behoefte van de ziel, je diepste behoefte, namelijk de behoefte om je doel te vervullen als middel tot verzoening.

Dienstbaarheid in de wereld is hier geen straf. Het is het proces waardoor Kennis in je naar boven komt in je bewustzijn en de belangrijkste kracht in je leven wordt. Het is niet zo dat je de wereld in wordt gezonden om boete te doen, alsof je een veroordeelde bent die naar buiten moet om fysiek werk te verrichten om zijn straf uit te zitten. Zo is het helemaal niet. De dienst die je verricht is wat de verzoening voor jou teweegbrengt en wat de verzoening voor anderen voedt en bevordert.

Want wat anders is het krachtigste bewijs van God in de wereld dan het bewijs van onbaatzuchtig geven, de zorg voor anderen ook al geven zij niets om jou, de zorg voor de aarde ook al lijkt de aarde onverschillig te staan tegenover jouw bestaan? Dat is de meest diepgaande manifestatie van de Schepper die er maar kan zijn. Dit is wat mensen raakt. Dit is wat de harten van mensen opent. Dit is wat hen verbindt met hun diepere geweten en hen het gevoel geeft dat ook zij een grotere verbondenheid en een grotere verantwoordelijkheid hebben in hun aanwezigheid in deze wereld.

Je kunt jezelf niet verzoenen. Dit is geen intellectuele zoektocht. Je kunt weliswaar het meest elegante geloofssysteem bedenken dat er bestaat, maar dat is niet de verzoening. Je bent nog steeds verdwaald in je gedachten. Je bent nog steeds vervreemd van jezelf. Je bent nog steeds losgekoppeld. Je laat je leiden door overtuigingen en veronderstellingen en hebt de grotere reis nog niet echt ondernomen.

Dit is een heel ander soort reis. Je bedenkt die niet zelf. Het is niet het gevolg van het samenvoegen van verschillende religieuze of spirituele ideeën die je aanspreken. Het is niet het product van een grootse filosofie of ideologie. Het is iets dat meer van nature komt, iets authentieks, dat zich op een dieper niveau afspeelt en je leven in beweging brengt.

Dit is het begin van de Grote Aantrekkingskracht van de Schepper op het geschapene. Zodra je de eerste stappen zet [op weg naar] verzoening, zul je, in het begin nog met tussenpozen, de Grote Aantrekkingskracht gaan ervaren. Zo roept God je terug naar je Bron. Het komt voort uit de Grote Aantrekkingskracht.

Dat gebeurt niet door je te dreigen met de hel en verdoemenis. Het gebeurt niet door je het paradijs te beloven, dat je je alleen maar kunt voorstellen als een fysieke plek. Het gebeurt niet door je voor zich te winnen met grootse beloften van vreugde, extase en vervulling. Misschien is dat wel wat er nodig is om je op het niveau van je wereldse geest te overtuigen, maar dieper van binnen is de Aantrekkingskracht gewoon de Aantrekkingskracht.

Het is de grote Liefde die in je werkt en haar eigen aantrekkingskracht genereert. Het is de grote Liefde die je zult voelen voor bepaalde mensen met wie je een groter doel en bestemming hebt, een Liefde die heel anders lijkt dan de koortsachtige, romantische verlangens waaraan mensen zich hier overgeven.

Verzoening is het allerbelangrijkste. Ze is belangrijker dan al het andere dat je creëert, want dit zal je verzoenen met je Bron, en dit is wat anderen er echt toe zal inspireren om bij je te zijn. Het creëren van nuttige dingen voor de samenleving is waardevol en verdient veel lof, maar nog belangrijker dan dat is je aanwezigheid in de wereld, de kracht van wat jou leidt en de betekenis van wat jou leidt.

Dit is wat je buitengewone moed geeft. Dit is wat je buitengewoon doorzettingsvermogen geeft. Dit is wat je de ogen geeft om te zien en de helderheid om te onderscheiden wat waar is van wat niet waar is, wat goed is van wat er alleen maar goed uitziet. Zo zie je het verschil tussen een echte band met iemand anders en een vluchtige passie of begeerte.

God verlost de afgescheidenen door Kennis, in deze wereld en in alle werelden. Het is niet erg dat je dit intellectueel niet kunt begrijpen of er geen eenvoudige formule van kunt maken waarin je kunt geloven. Alles wat God werkelijk doet, is onbegrijpelijk, maar dat betekent niet dat het niet kan worden ervaren en gewaardeerd.

Mensen die geloven dat God elk klein detail in hun leven regelt, onderschatten de grootsheid en kracht van de Schepper. Want God regelt niet elk klein detail in je leven. Het is jouw taak om elk klein detail in je leven te regelen. God redt de wereld niet. God heeft jou hierheen gezonden om de wereld te redden. Je hebt een kleine maar essentiële rol te vervullen. Als je die rol niet vervult, wordt de wereld duister. De vooruitzichten worden somberder.

Je kunt je niet onttrekken aan deze verantwoordelijkheid en deze aansprakelijkheid. Het maakt deel uit van wat je verlossing brengt, je kracht en moed geeft, maar het is geen waarheid waarover je kunt onderhandelen. Ongeacht de omstandigheden in je leven, die mede bepalen wat je hier kunt doen en bereiken, blijven de afspraak en de toezegging van kracht.

Dat deel van jou dat met God verbonden is, kan niet worden beheerst of ingezet door dat deel van jou dat nog steeds van God gescheiden is. Daarom kun je Kennis niet gebruiken om te krijgen wat je wilt. Je kunt Kennis alleen volgen en toestaan dat zij je naar een grotere vervulling en een grotere verzoening leidt.

Dit is wat je bewondert in echt creatieve en vrijgevige mensen. Dit is wat je bewondert in mensen die blijk geven van onbaatzuchtige vrijgevigheid, niet alleen op grote schaal, maar ook in het kleine dagelijkse leven. Dit is de toewijding die echte ouders aan hun kind betonen. Dit is de toewijding die een echte burger aan zijn gemeenschap betoont.

Dit is de grote motiverende kracht. Ze kan worden verward met andere egoïstische drijfveren, en dat is vaak ook het geval, maar zodra je het valse eruit filtert, zie je de kracht van verzoening aan het werk.

Mensen willen veel dingen. Ze zijn bang om te verliezen wat ze hebben en niet te vinden wat ze zoeken. Mensen willen veel dingen. Maar diep vanbinnen, onder het oppervlak van hun gedachten, zijn ze op zoek naar verzoening.

Dit is wat je verbindt met je leven vóór deze wereld en het leven dat nog komen gaat. Dit is wat je verbindt en je integriteit geeft en een einde maakt aan het vreselijke conflict en de verwarring die mensen een normaal leven noemen. Dit is wat vrede brengt in je diepste wezen, omdat het eindelijk wordt herkend en erop wordt gereageerd. Dit is wat je een andere levensreis zal geven en een kwaliteit van relaties in je leven zal brengen die je anders niet zou kunnen vinden. Dit is wat je de ogen zal geven om te zien en de oren om te horen. Dit is wat je in staat zal stellen om een grotere dienst te bewijzen en een grotere verantwoordelijkheid te dragen.

Hier zul je momenten beleven waarop je de Kracht en de Aanwezigheid van de Hemel voelt, al is het maar voor even, want dat is genoeg. Hier zul je je eigen angst en luiheid kunnen overwinnen. Je zult je zwakheid en kwetsbaarheid kunnen overwinnen, want er ontwaakt een grotere kracht in je, de kracht en aanwezigheid van Kennis.

Je moet nog steeds functioneren in de wereld. Je moet nog steeds de talloze taken uitvoeren die het leven in de wereld met zich meebrengt, en veel van die taken zullen in omvang toenemen en aan belang winnen. Dit is geen vlucht uit de wereld, maar een voorbereiding op de wereld, om je op een diepgaandere manier, met meer motivatie en een groter bewustzijn in de wereld te begeven.

God roept hen die zich hebben afgescheiden op om te reageren—niet om hen uit de wereld weg te halen, maar om hen in de wereld te brengen met een groter doel, een duidelijkere richting en een grotere kracht.

Je bent hierheen gezonden om te dienen, maar je bent hier ook gezonden om verzoening te ervaren. Het is gemakkelijk om je verzoend te voelen als je hier niet bent. [Daar] is alles vanzelfsprekend, alles is duidelijk. Je vragen nemen af. Verbondenheid is overal; ze is alomtegenwoordig. Je wordt begrepen. Je begrijpt.

Maar wanneer je ter wereld komt, raak je dit kwijt. Je bent blind. Je bent onwetend. Je bent kwetsbaar. Dit is het niveau waarop de verzoening moet plaatsvinden. Je kunt niet naar huis rennen naar de Hemel of denken dat je, als je een brave jongen of een braaf meisje bent, naar de Hemel mag gaan—hoe dat er ook uitziet in je verbeelding. Nee, helemaal niet. Als je het goed doet, krijg je een grotere taak toebedeeld. Buiten deze wereld begin je degenen te dienen die achterblijven. God gaat je prestatie niet verspillen, maar deze op grotere manieren inzetten.

Zodra je die verzoening hebt bereikt, zul je die vanzelf willen uitdragen en bij anderen willen ondersteunen. Dat is het natuurlijke verlangen van het hart. Je kunt verzoening niet voor jezelf houden, alsof het een soort rijkdom is. Het is iets dat door je heen moet stromen, en dat zal het vanzelf ook doen.

Gods nieuwe openbaring maakt dit duidelijk, maar het is aanwezig in alle grote wereldgodsdiensten. Daar zijn deze waarheden echter verdoezeld, bedolven onder geloofsovertuigingen, uiterlijke pracht en praal, geschiedenis en verkeerde interpretaties. Daarom moet de Openbaring van God voor deze tijd en voor de tijden die komen deze zaken op de meest eenvoudige manier verduidelijken en ze voortdurend herhalen, zodat je ze kunt beginnen te begrijpen, en je eraan herinnerd wordt dat je hier bent voor een groter doel, en dat er een grotere verzoening moet plaatsvinden in je leven, en zal plaatsvinden naarmate je de Stappen naar Kennis gaat zetten en gaat reageren op de diepere behoeften van je hart en je ziel.