Jouw diepere spirituele natuur

Wanneer je je begint te realiseren dat je een spirituele natuur hebt en dat je leven mogelijk groter is dan je huidige ervaring, leidt dit tot een aantal opmerkelijke ontdekkingen. De eerste van deze ontdekkingen is dat je niet je geest bent. Je gedachten en de beelden in je geest vertegenwoordigen allemaal een deel van de geest aan de oppervlakte – een geest die geconditioneerd is door de wereld; een geest die een catalogus is van je ervaringen, of in ieder geval een deel daarvan; een geest die overtuigingen heeft, fantasieën en angsten; een geest die beelden uit zijn collectieve ervaring met elkaar verweeft; een geest die droomt, een geest die afdwaalt, een geest die eigenlijk heel ongeorganiseerd is.

Maar onder dit oppervlaktebewustzijn bevindt zich een diepere Geest in je. En je weet dat je niet echt deze ronddolende geest bent, omdat je hem kunt observeren en sturen.

Mensen volgen echter hun geest. Ze denken dat dat hun bewustzijn is; dat dat is wie ze zijn; dat dat is wat hen onderscheidt van andere mensen. Ze denken dat deze geest hun unieke bestaan vertegenwoordigt, en hoewel ze bang zijn voor veel dingen die in deze geest zitten, identificeren ze zich er toch bijna volledig mee. Veel mensen stellen hun gedachten nooit ter discussie. Ze hebben ze gewoon en volgen ze slaafs, met grote toewijding.

Maar wanneer je begint te ontdekken dat je een diepere spirituele natuur hebt, leidt dit je tot het besef dat wie je bent niet je geest is, en dat je diepere natuur permanenter is. Ze heeft een grotere stroom van waarheid, een grotere stroom van leven die door je bestaan stroomt, altijd bij je, maar grotendeels buiten je bewustzijn omdat je bewustzijn voornamelijk op uiterlijke dingen is gericht en omdat je de realiteit van je eigen denken nog niet in twijfel hebt getrokken.

Dit besef opent de deur naar het diepere mysterie van je leven en stelt je in staat om de stappen te zetten naar een diepere Kennis in jezelf – een diepere Geest; een grotere Geest; een Geest die niet geconditioneerd is door de wereld; een Geest die altijd al bij je is geweest; een Geest die elke dag tot je spreekt; een Geest die door God is geschapen en alleen door God wordt beïnvloed.

Veel mensen zijn bang om stil te zitten. Ze zijn bang dat ze onaangename gedachten of duistere angsten zullen ervaren omdat ze leven met angst en onzekerheid. Ze zijn bang voor wat ze zouden kunnen ervaren als ze hun aandacht zouden richten op de stroom van hun denken. Het is ongemakkelijk. Het is raar. Het is vreemd. Dus leven ze aan de oppervlakte, voortdurend gestimuleerd, voortdurend bezig, voortdurend druk, rondrennend.

Al die tijd spreekt Kennis tot hen, maar ze kunnen haar niet horen omdat hun geest bezig is. Hun aandacht gaat uit naar dingen aan de buitenkant of naar hun eigen persoonlijke beslommeringen. Dus het Mysterie en de kracht van Kennis zijn bij hen, maar zij zijn niet bij haar.

Wanneer je een punt in je leven bereikt waarop je beseft dat je een spirituele training moet volgen; wanneer je beseft dat je je geest moet concentreren en aandacht moet schenken aan het bouwen van een brug en een verbinding met dit diepere bewustzijn in jezelf, dan zul je beseffen dat je geest erg chaotisch is. Als je hem echt objectief en onbevooroordeeld begint te observeren, zul je zien dat hij erg chaotisch is. En uiteindelijk zul je beseffen dat je leven erg chaotisch is omdat het wordt beheerst door deze oppervlakkige geest, die op zichzelf erg onsamenhangend is.

Dus als je begint met spirituele oefeningen, besef je dat je je geest moet concentreren. Je kunt je niet elk moment door je geest laten beheersen. Je moet je geest sturen. Je moet je geest een focus geven. En dat is natuurlijk wat je elke dag doet in je werk of bij andere activiteiten waarbij je je erg concentreert. Je geeft je geest een focus. Dit maakt dus al deel uit van je ervaring, maar hier geef je je geest een ander soort focus.

Wanneer je begint te leren mediteren, moet je geest iets hebben om zich op te concentreren – een woord, een geluid, een beeld, iets waarop hij gefocust kan blijven – want als hij niet gefocust is, is hij chaotisch, leidt hij af en is hij overal en nergens. Hier stuur je je geest in plaats van dat iets van buitenaf je geest stuurt. Dit is een heel andere ervaring.

Als je elke dag naar je werk gaat, vereist je werk dat je je geest concentreert. Het vraagt je aandacht, maar hier, in deze situatie, in spirituele oefening, concentreer je je geest. Naarmate je dit leert, krijg je steeds meer kracht en een steeds diepere verbinding met de kracht en aanwezigheid van Kennis in jezelf. En je realiseert je dat je geest hier enorm waardevol kan worden. Hij is er echt om de Geest te dienen. Hij is er om Kennis te dienen. En je realiseert je dat zijn overtuigingen, ideeën en beelden uiteindelijk toch niet zo belangrijk zijn.

Dit geeft je een groter perspectief, meer geduld en meer zelfvertrouwen, want er is iets in je dat niet chaotisch is. Het is zeer krachtig en uiterst gefocust. Naarmate dit meer de bron van je ervaring wordt, realiseer je je dat de geest als een telescoop is waarmee je je op dingen kunt richten. Het is als een microscoop waarmee je je op dingen kunt richten. Je kunt je waarneming sturen in plaats van je erdoor te laten sturen.

Hier ben je in staat om onaangename gedachten en pijnlijke herinneringen onder ogen te zien, en ze intimideren je nu niet meer zozeer. Je bent in staat om ze onder ogen te zien en ermee om te gaan, en te beseffen of er actie moet worden ondernomen met betrekking tot deze gedachten en herinneringen. Hier ben je in staat om tot rust te komen in jezelf, in plaats van weg te lopen van je ervaring, te proberen in de toekomst te springen, bezig te blijven en je af te leiden. Het is echt een opmerkelijke vrijheid.

Mensen zijn vreemden voor zichzelf, zie je. Ze hebben geen idee dat ze een diepere Geest hebben. Ze zijn nooit echt in contact geweest met hun diepere ervaring. Ze hebben nooit lang genoeg stilgezeten om de aanwezigheid en de kracht van hun diepere aard te ervaren. Dus zijn ze vreemden voor zichzelf, en zijn ze vreemden voor andere mensen.

Mensen gaan met elkaar om op het niveau van hun ideeën, hun uiterlijk, hun activiteiten, enzovoort. Ze kunnen jarenlang samen zijn en toch nooit echt een idee hebben van wie de ander is. Dit komt heel vaak voor. Je ziet het overal om je heen.

Het is tragisch, want je mist de mooiste ervaringen van het leven. De diepere verbinding met jezelf stelt je in staat om een diepe verbinding met anderen te hebben. Als je een vreemde bent voor jezelf, dan ben je als een vreemde voor iedereen. En hoewel je misschien in een grote stad woont met duizenden of miljoenen mensen, kun je je extreem geïsoleerd voelen.

Dit lijkt een onoplosbaar probleem, maar er is een oplossing, want God heeft je een diepere Geest gegeven, en deze diepere Geest staat niet los van het leven. Hij staat niet los van zijn Bron. Hij vertegenwoordigt de bron van je ervaring en de diepere stroming van je leven.

Aan de oppervlakte is alles turbulent en veranderlijk, zoals het oppervlak van de oceaan, opgezweept door de golven – de ene dag kalm, de volgende dag turbulent, nooit rustig, onsamenhangend, nooit stabiel. Maar diep onder de oceaan zijn er diepe stromingen die het water van de wereld in beweging houden. Die veranderen niet.

Je hebt deze grotere stroming in jezelf. Ze is hier met een doel, want je bent met een doel naar de wereld gezonden. Maar om dit doel te realiseren, moet je je voldoende losmaken van de fixaties van de geest, zodat je de diepere beweging van je leven kunt voelen.

Naarmate je vordert in het nemen van de Stappen naar Kennis, zul je nog steeds aan de oppervlakte leven, maar je zult deze grotere Aanwezigheid met je meedragen. Ze zal de invloed die de wereld om je heen op je heeft temperen, en ze zal je vereenzelviging met je wereldse geest temperen.

Je zult zien dat eigenlijk maar een heel klein percentage van het denken en de verbeelding die je in je oppervlakkige geest ervaart, ook maar iets werkelijks of waardevols vertegenwoordigt. De rest is slechts een massa van gedachten, beelden en associaties.

Je kijkt naar de wereld en je realiseert je dat maar heel weinig van wat je ziet echt belangrijk voor je is om te weten. Hoewel er eindeloos veel dingen zijn die je fascineren, je aandacht trekken, je bedreigen of intimideren, zijn er eigenlijk maar heel weinig dingen die je echt moet zien en weten. En deze dingen zijn op zichzelf heel belangrijk.

Je kijkt naar mensen en naar interacties tussen mensen, en je ziet dat er maar heel weinig bewijs is van Kennis, maar je zoekt naar deze Kennis omdat ze kostbaar is, omdat ze echt het belangrijkste is. Mensen praten onophoudelijk, ze zijn bezig met ontelbare activiteiten, maar zelden gebeurt er iets echt belangrijks tussen hen. Dat is wat je in hen zoekt, omdat dat is wat je in jezelf zoekt.

Dit betekent een echte verschuiving, zie je, ten opzichte van je vroegere bestaan, waarin je slaafs je oppervlakkige, wereldse geest volgde – in de overtuiging dat dat is wie je bent, in een poging je denken en gedrag zo te organiseren dat je leven een zekere stabiliteit en samenhang zou krijgen: andere mensen volgen, de patronen volgen die je cultuur voorschrijft, de verwachtingen van anderen volgen, maar toch een vreemde voor jezelf en een vreemde voor de wereld om je heen.

In spirituele beoefening moet er dus een bewuste focus zijn op deze wereldse geest. Hij zal reageren op je aanwijzingen, maar je moet hem een duidelijke focus geven. Je regeert hem niet hardhandig. Je veroordeelt hem niet. Je straft hem niet en kleineert hem op geen enkele manier. Je geeft hem gewoon een focus.

Uiteindelijk moet je geest ofwel stil zijn, ofwel geconcentreerd op iets dat echt belangrijk voor je is. Het is een zeer krachtig instrument en hij moet worden gestuurd door een sterkere wil in jezelf. Het is als de leerling van je Geest, maar als je Geest zijn wil niet via jou uitoefent, dan wordt de leerling als een meester, maar dan een dwaze meester, een zeer slechte meester.

Door de Stappen naar Kennis te volgen, leer je je geest te focussen, zodat je alles om je heen kunt ervaren – het bestaan van het leven in je en om je heen. Je ziet mensen door het bos lopen op een prachtige plek, en ze praten onophoudelijk, of als ze alleen zijn, zijn ze verzonken in hun gedachten. Ze zijn zich niet bewust van het leven om hen heen. Ze staan niet in verbinding met hun omgeving. Ze observeren niet zorgvuldig het panorama van het leven, de grootsheid en majesteit van het leven. Ze zijn verzonken in hun interne gesprek of hun gesprek met andere mensen.

Het is alsof de wereld een soort achtergrond is, een betekenisloze achtergrond voor hun innerlijke dialoog, hun onophoudelijke dialoog. Hier missen ze de hele ervaring. Ze kijken niet aandachtig, luisteren niet aandachtig. Ze letten niet op hun omgeving en ervaren zelden hun diepere gedachten en gevoelens.

Dat is dus de toestand van de mensheid, zie je. Sommige mensen worden hiertoe gedwongen door de pure achteruitgang en verarming van hun leven. Maar zelfs de rijkste mensen, die de grootste voordelen hebben, lijken zich niet bewust te zijn van de aanwezigheid van het leven in en om hen heen.

Hier is het erg belangrijk om te controleren wat er in je geest opkomt, want de wereld, met al haar macht en conditionering, is daar in volle kracht aanwezig. Je moet je blootstelling eraan beperken, omdat het je geest en je emoties zal domineren met dingen die echt heel weinig of geen betekenis hebben voor je grotere doel hier.

Wanneer je je laat leiden door Kennis, zoek je in de wereld naar die dingen die betekenisvol en belangrijk zijn. Kennis zal je leiden en aangeven wat echt belangrijk voor je is om te zien. Wat zijn de tekenen van de wereld? Wat zijn de diepere tekenen in jezelf?

Hier is je focus doordringender. Je intenties zijn duidelijker. Je neemt niet zomaar alles om je heen in je op. Je zoekt naar dingen die Kennis in jezelf stimuleren. Dit is een heel andere ervaring van in de wereld zijn en is echt de focus van je spirituele beoefening, ongeacht de vorm ervan.

Veel mensen willen dicht bij God zijn, God ervaren, maar wat dat eigenlijk betekent is dat ze dicht bij Kennis moeten komen die God in hen heeft geplaatst, die er is om hen te leiden, te beschermen en ze naar een groter leven en dienstbaarheid in de wereld te leiden.

Dus aan het begin van je spirituele beoefening en je diepere oriëntatie is het heel belangrijk om te beseffen dat wie je bent niet je geest of je lichaam is. Je kunt je dan afvragen: “Wat ben ik dan als ik deze dingen niet ben?” Maar dat is het mysterie dat je moet onderzoeken en ervaren. Het is geen definitie. Het is geen idee. Wie je bent, is geen ding. Het is geen concept. Het is geen object. Het is een diepere ervaring. Het is de kracht, aanwezigheid en beweging van Kennis in jezelf. Als je zonder definities kunt leven, als je de onzekerheid kunt loslaten dat je voor alles een definitie moet hebben, dan stel je jezelf open voor een diepere ervaring en herkenning.

Hier is de geest een krachtig instrument. Het werkt voor je of tegen je. Hier is je lichaam een fantastisch communicatiemiddel. Het werkt voor je of tegen je, afhankelijk van hoe je het gebruikt en je doel en bewustzijn.

Er zijn natuurlijk veel mensen die zich bezighouden met religie, maar zij houden zich alleen bezig met de ideeën van religie, of de overtuigingen van religie, of de ceremonies van religie en religieuze instellingen. Ze denken nog steeds dat wie ze zijn hun geest is, en dus volgen ze hun overtuigingen als slaven. Ze zullen hun overtuigingen verdedigen, zelfs tot het punt dat ze oorlog voeren met anderen. Ze zullen doden voor hun overtuigingen. Ze zullen sterven voor hun overtuigingen, zo slaafs zijn ze aan hun ideeën. Ze beseffen niet dat deze ideeën slechts ideeën zijn en dat wie ze zijn iets dat veel groter en meer alomtegenwoordig is.

Als religie slechts een reeks overtuigingen of een reeks geboden voor het leven is, dan is het slechts een focus voor je wereldse geest. Je diepere Geest is werkelijk vrij van deze dingen. Hij kan functioneren binnen een religieuze context of daarbuiten, want je eerste gebod in het leven is om de kracht en aanwezigheid van Kennis in jezelf te ontdekken, of je nu deel uitmaakt van een religie of niet.

Religie kan een grote hulp zijn of een belemmering, afhankelijk van waar Kennis je naartoe wil leiden. Maar eigenlijk is dit [Kennis] je directe verbinding met God. Het is niet gebaseerd op ceremonie of traditie of ideeën of overtuigingen of vermaningen. Het is iets veel fundamentelers en essentiëlers voor je leven.

De grote religies zijn door God in het leven geroepen, maar zo radicaal veranderd door generaties mensen dat hun ware essentie en betekenis verloren zijn gegaan of heel moeilijk te vinden zijn. In wezen zijn ze allemaal wegen naar Kennis, maar als je ze in eerste instantie of oppervlakkig bekijkt, lijken ze een andere richting uit te gaan. Als je ziet hoe mensen zich gedragen rond religie, en hoe religie wordt gebruikt voor egoïstische doeleinden of voor de belangen van regeringen, is er weinig of geen aanwijzing dat het echt een mysterieuze reis is naar een diepere realiteit in jezelf.

Dus zoals zoveel andere dingen in de wereld, is wat puur is, gecorrumpeerd geraakt. Wat essentieel is, is verloren gegaan te midden van het lawaai en de talloze invloeden van die dingen die weinig of geen waarde hebben. Wat zwak is, lijkt sterk. Wat sterk is, lijkt zwak. Van de eindeloze gesprekken die je overal om je heen hoort, heeft maar heel weinig enige waarde.

Want je bent nu op zoek naar iets diepers: een diepere eerlijkheid, een diepere verbinding, een diepere resonantie met andere mensen, een dieper doel in het leven, een grotere betekenis. Dit zijn allemaal ervaringen, niet alleen ideeën. Terwijl je naar deze dingen zoekt, wordt je focus in het leven veel selectiever. Je normen worden hoger. Je laat je niet zomaar meeslepen door alles om je heen. Je begint echt op zoek te gaan naar de mensen en de situaties, de kansen en de inzichten die voor jou essentieel zijn.

Dit bevrijdt je van verslavingen en verleiding. Dit is een grote vrijheid. Zelfs als het je afzondert en je alleen achterlaat, is het nog steeds een prachtige en essentiële vrijheid.

Waarom zou je bij mensen blijven als ze niet kunnen gaan waar jij heen gaat, als ze de diepere stroming van je leven niet waarderen, als ze je ergens anders heen willen brengen? Wat is de waarde van een relatie als die nergens naartoe gaat en niets belangrijks te bereiken heeft? Het is beter om alleen te zijn dan met mensen die je niet kennen en niet kunnen resoneren met je diepere aard.

Dit is een deel van de uitdaging waar je nu voor staat als je deze grootste reis in je leven wilt maken. Er zullen in de toekomst mensen in je leven komen, maar in het begin is het alsof je je vroegere verplichtingen in grote mate achter je laat. En je doet dit omdat Kennis in je je leidt en omdat het onnatuurlijk voelt om tegen jezelf in te gaan, zoals je vroeger deed.

Want in werkelijkheid zijn er maar een paar mensen in dit leven die je echt moet kennen en vinden. En er zijn eigenlijk maar een paar ervaringen die absoluut essentieel zijn voor je vermogen om je grotere doel hier te ontdekken en op de juiste manier tot uitdrukking te brengen. En er zijn maar een paar plaatsen die je moet zien en kennen om dit diepere doel in jezelf te laten opkomen. Je kunt de hele wereld rondreizen om ervaringen op te doen. Je kunt duizenden mensen leren kennen. Je kunt alle geneugten en alle verdriet proeven. Maar als het je niet brengt naar wat essentieel is in je leven, dan betekent het eigenlijk niets.

De behoefte van de ziel is specifieker en gerichter. Er zijn bepaalde mensen, plaatsen en gebeurtenissen die essentieel zijn voor je zelfontdekking. En naarmate je leven meer gericht wordt, wordt het krachtiger, omdat kracht gebaseerd is op concentratie. Als je niet afgeleid wordt door duizend dingen, dan kan je geest zich concentreren en wordt hij doordringend. Je intellect begint hier kracht en potentie te krijgen. Je bent in staat om door de oppervlakte van dingen heen te kijken, door de schijn van dingen heen, en de grotere waarheid daarin te zien.

Hier dient je wereldse geest je diepere Geest, en als gevolg daarvan wordt je wereldse geest gefocust en krachtig. Hij is in staat om anderen te inspireren. Hij is in staat om grote dingen in de wereld te volbrengen. Hij is in staat om twijfel aan jezelf en misleiding en de misleiding van anderen te overwinnen.

Hier dient je intellect zijn grootste functie en wordt het een kanaal voor een Grotere Kracht die via jou vanuit de Bron van al het leven de wereld binnenkomt. Dit is je grootste voldoening en dit geeft je de kans om je lot hier te vervullen, in plaats van gewoon verloren te raken in de wereld – verloren en verstoten, een vreemdeling in een vreemde omgeving, onbekend voor jezelf en voor anderen.

Wie je bent, is niet je intellect. Het is niet je lichaam. Houd dit bewustzijn bij je, en het zal deuren in jezelf openen naar een diepere ervaring. En wanneer je klaar bent om een spirituele oefening te beginnen, wat echt belangrijk en noodzakelijk is, dan zul je leren je geest te concentreren.

Je zult leren stil te zijn, opmerkzaam te zijn, naar jezelf te luisteren en diep naar anderen te luisteren. Je zult dit kunnen doen omdat je niet geregeerd wordt door je rusteloze, dwalende geest. Je geest wordt nu gereorganiseerd en opnieuw gefocust, niet alleen door de eisen van je leven aan de buitenkant, maar door je eigen innerlijke intenties.

In plaats van overal rond te rennen om gestimuleerd te blijven, zul je je gaan concentreren op een paar belangrijke dingen in je leven. Wat is essentieel voor je? Wat zijn de meest waardevolle dingen in je ervaring? Wat zoek je boven alles in dit leven? Welke problemen of moeilijkheden in de wereld stimuleren je het meest? Wat zoek je echt in relaties? Wat zoek je echt in jezelf?

Dit zijn essentiële en belangrijke vragen, zie je. Maar ze vereisen dat je tot rust komt en begint te ervaren wat de bron van je eigen leven is. Hier begin je tot rust te komen. En je zult verlichting willen van je uiterlijke leven. Je zult verlichting zoeken door middel van meditatie, door momenten van stilte en contemplatie, omdat je verbonden wilt blijven met jezelf.

Uiteindelijk zal dit een dagelijkse prioriteit worden, omdat je behoefte hebt aan verfrissing. Je zult echt over dingen moeten nadenken, en daar de tijd voor moeten nemen, zonder je te laten leiden door je agenda of de eisen van anderen. Hier trek je je tot op zekere hoogte terug uit de wereld, zodat je deze rust kunt vinden, en tijd hebt om over diepere dingen na te denken, en je leven te richten op de dingen die het belangrijkst zijn.

God heeft je een groter doel gegeven om in de wereld te zijn, een specifiek doel. Maar je kunt het niet met je verstand begrijpen, want het ligt dieper in je verborgen – wachtend op het moment dat je erom vraagt, ernaar verlangt en er je focus en aandacht aan geeft, in het besef dat boven alles dit grotere doel belangrijk voor je is.

Wees zonder antwoorden. Leef met de echte vragen. Dat is wat je dieper brengt. Het is net als de woestijn, zie je. Aan de oppervlakte is alles dor en uitgedroogd en schijnbaar levenloos, maar drie meter diep stroomt er water. Het beweegt. Het is puur. Maar je kunt het niet zien vanaf de oppervlakte. Dus tenzij je drie meter diep boort, weet je niet dat het er is. Als je maar anderhalve meter diep gaat, weet je niet dat het er is. Zelfs als je tweeënhalve meter diep gaat, weet je niet dat het er is.

Je moet naar de plek gaan waar het water is. Je moet de ijver, het doorzettingsvermogen en het geduld hebben om zo diep in jezelf te gaan. Anders leef je in de woestijn, geleid door je intellect, dat inherent instabiel en onzeker is, en volg je andere mensen die inherent instabiel en onzeker zijn, gedreven door de behoeften, verlangens en angsten van iedereen om je heen.

Dus hier neem je een grote wending. Je kiest het pad dat elke grootse persoon heeft moeten kiezen, elke werkelijk creatieve persoon heeft moeten kiezen, elke persoon die een belangrijke bijdrage aan de wereld heeft geleverd heeft moeten kiezen: een dieper geweten volgen en dit boven alle andere eisen en behoeften van het leven stellen als je belangrijkste verantwoordelijkheid.

Je kunt dit doen omdat wie je bent niet je geest of je lichaam is, en God je Kennis heeft gegeven, de grote bron van je ervaring. Deze Kennis is niet zoals je onderbewustzijn. Het is een briljante Intelligentie. Het is bewust. Het is wakker. Het wordt niet beheerst door de invloeden van de wereld. Het is niet onderhevig aan de verleidingen en de corruptie die je in de wereld ervaart. Het is een onfeilbare en zuivere Aanwezigheid.

Volg dit. Bouw de verbinding hiermee op. Neem de Stappen naar Kennis, en je leven zal zich beginnen openen, en je geest zal tot rust komen, en je zult in staat zijn om te onderscheiden wat belangrijk is om te zoeken en te onderscheiden. En je zult bevrijd worden van alle andere invloeden en verleidingen.

In wezen is de weg eenvoudig, maar je moet eenvoudig en ongecompliceerd worden. Je hoeft niet aan elke behoefte en elk verlangen van je geest te voldoen, want dat is onmogelijk. Bepaal wat echt essentieel is en concentreer je daarop. Wat vind je echt belangrijk? Concentreer je daarop. Het mysterie van wie je bent en waarom je in de wereld bent? Concentreer je daarop.

Neem alle energie die je besteedt aan het veroordelen van anderen en het bekritiseren van de wereld om je heen, en breng die in je spirituele oefening. Kijk wat er aan de horizon van de wereld tevoorschijn komt en kijk waar je je op moet voorbereiden om de grote golven van verandering het hoofd te bieden die nu al over de wereld trekken.

De kracht en de aanwezigheid zijn in je en wachten om ontdekt te worden, maar je moet onder de oppervlakte gaan om ze te vinden, te ervaren en te kennen, en om hun beweging in je leven te voelen, om hun aanmoediging en hun terughoudendheid te voelen. Dit is nu de grote uitdaging en kans voor je. En dit is echt waar je je op moet concentreren.

Je kunt je niet voorbereiden op je grotere doel. Het moet aan je worden geopenbaard. Je kunt het niet met je intellect onderscheiden, want het moet aan je worden geopenbaard. Je kunt geen religieuze ideologie of overtuigingen gebruiken om de realiteit ervan te onderscheiden, want het moet aan je worden geopenbaard.

Je weet dat je hier bent om iets belangrijks te doen in het leven. Dat besef zit in je. Als je tot rust komt en bij je ervaring blijft, zul je dit voelen. Het is het meest natuurlijke gevoel. Het is het meest authentieke gevoel. Het is iets heel waars in jezelf.

Maar de ontdekkingsreis is niet iets dat je zelf bedenkt. Ze maakt geen deel uit van een eclectische benadering. Het is een reis die alleen God je kan openbaren door middel van Kennis. Je kunt de Stappen naar Kennis niet verzinnen. Ze moeten je worden gegeven. En je moet leren ze stap voor stap te volgen. Want het is wat je onderweg ontdekt, dat van het grootste belang zal zijn om je te onthullen wat je hier komt doen en geven, wat je moet herkennen en wat je opzij moet zetten.