Zoti ka folur përsëri

Siç i është shpallur
Lajmëtarit të Zotit
Marshall Vian Summers
më 24 Shkurt 2011
në Boulder, Kolorado

Zoti ka folur përsëri.

Zoti ka folur përsëri sepse Bota po përballon sprovat e saj më të mëdha, sfidat e saj më të vështira.

Familja njerëzore ka krijuar një mjerim mjedisor që ka fuqinë ta dëmtoj qytetërimin e saj – një mjerim prej shumë faktorësh, një mjerim që do ta ndryshojë mjedisin tuaj, që do t’i shterojë tokat tuaja, që do t’i thajë lumenjtë tuaja; një mjerim që do t’i japë fund rritjes dhe zgjerimit tuaj; një mjerim që do të jetë produkti i dekadave dhe shekujve të keqpërdorimit të botës, pa menduar për të nesërmen, sikur bota të ishte një dhuratë pa fund që mund të shfrytërohej pa kufi.

Dhe fetë e botës, të cilat janë iniciuar të gjitha nga Zoti, janë në grindje më njëra-tjetrën – ndonjëherë me dhunë, shpesh me vrull – në grindje me njëra-tjetrën, ndeshen për epërsi dhe njohje, duke pohuar në shumë raste se janë më e madhja ose i vetmi manifestim i vërtetë të Shpalljes hyjnore, rruga e vetme e vërtetë që duhet të ndiqet.

Zoti ka folur përsëri sepse njerëzimi e ka plaçkitur botën dhe po përballon tani një vështirësi që mund të sjellë deprivime dhe konflikte të mëdha.

Zoti ka folur përsëri sepse feja nuk ka arritur ta gjejë unitet e saj, përveç midis shumë pak njerëz dhe organizata.

Nuk ka arritur ta tejkalojë identitetet fisnore të njerëzve që duheshin kapërcyer në mënyrë të mjaftueshme për të themeluar një komunitet botëror – për të tejkaluar grupin direkt të vet, identin rajonal të vet, zakonet dhe kulturën e veçantë të veta, për t’u bërë pjesë e një komuniteti botëror.

Ky është evolucioni i njerëzimit, një evolucion që sjell një diversitet shumë të madh shprehje kulturale, por i lë njerëzit të jetojnë, të komunikojnë e të ndajnë krijimet e tyre me njeri-tjetrin.

Zoti ka folur përsëri megjithëse ka shumë njerëz që thonë se kjo nuk është e mundshme, që profeti i fundit e pati mesazhin e madh e të fundit për botën. Por kush mund ta thotë këtë gjë? As Lajmëtarët e Zotit nuk mund t’i bëjnë këto pohime.

Sepse Zoti komunikon kur të dojë dhe nuk është i lidhur nga idetë ose besimet njerëzore. Çfarë arrogance është të mendosh se Krijuesi i të gjithë universeve është i kufizuar nga supozimet dhe qortimet njerëzore.

Kjo është arsyeja përse Zoti ka folur përsëri, sepse duhet një korrigjim i madh në kuptueshërinë tuaj të Pranisë dhe Fuqisë Hyjnore në jetën tuaj, në botë dhe matanë botës në Komunitetin e Madh të jetës në univers.

Njerëzimi ndodhet në pragun e hapësirës, në pragun për të takuar një Komunitetin të Madh jete – një Komunitet i Madh i cili është shumë më kompleks, më i vështirë dhe më sfiduese se sa gjithçka tjetër që mund të ketë perballuar familja njerëzore ndonjëherë.

Është sikur njerëzimi të ishte një adoleshent që po hyjn në botën e të rriturve, plot me mëndjemadhësi dhe arrogancë, sigurisht, por i pavetëdijshëm dhe rrezikshmërisht naiv ndaj realitetëve dhe vështirësive të botës së të rriturve.

Fetë e botës, të cilat u dhanë për të ndërtuar qytetërimin njerëzor, nuk ishin të planifikuara për ta përgatitur njerëzimin për Komunitetin e Madh. Nuk ka qenë qëllimi ose funksioni i tyre.

Mirëpo tani përparimi dhe procesi evolucionar e kanë sjellë njerëzimin në këtë prag të madh. Sepse jetoni në një botë me burime në ulje dhe me popullsi në rritje, duhet ta përballoni realitetin, vështirëshinë dhe oportunitetin e madh të përballjes me një Komunitet të Madh jete.

Sepse matanë frikave tuaja, matanë akthit tuaj, matanë shmangies dhe mohimit tuaj, do ta shihni se Dallgët e Mëdha të ndryshimit që po vijnë në botë dhe takimi i njerëzimit me një univers plot me jetë intelligjente janë dy gjërat më të mëdha, dy motivimet më të mëdha që do ta sjellin njerëzimin përfundimisht të bashkëpunojë dhe të themelojë një rend botëror funksional dhe të drejtë, një stabilitet botëror që nuk ka eksistuar ndonjëherë më parë.

Ky stabilitet nuk mund të jetë nën një sundim shtypës, përndryshe nuk mund të funksionojë. Tani po vendoset nga nevojshmëria. Sepse kombet të konkurrojnë e to luftojnë me njëri-tjetrin ka vetëm për ta plaçkitur botën gjithmonë e më shumë e më shpejt. Dhe me një klimë dhe një mjedis që po ndryshon, kombet do të duhet të bashkëpunojnë nëse duan të mbijetojnë e t’i sigurojnë popujt e tyre.

Është jeta në një nivel aq të thjeshtë, elementar, e humbur për mendjen moderne që mendon për dëshirat dhe frikat e saj, fantasirat dhe krijimet e saj me një indulgjencë aq obsesive saqë nuk mund ta shohë realitetin e jetës.

Plaçkiteni mjedisin dhe ka për t’ju dëmtuar. Do të punojë kundër jush. Luftoni me njëri-tjetrin, dhe lufta do të bëhet e vazhdueshme. Grindjet e vjetra do të ripërtëriten dhe grindje të reja do të krijohen.

Bota ka nevojë për një Shpallje të Re. Sepse Krishterimi nuk mund ta sphëtojë botën. Islami nuk mund ta shpëtojë botën. Budizmi dhe hinduizmi nuk mund ta shpëtojnë botën. Dhe Judaizmi nuk ishte planifikuar ndonjëherë për ta shpëtuar botën.

Tani që ka një komunitet botëror me ndërvarje të madhe, brishtësi dhe prekshmëri të madhe, nga shembja e brendshme si dhe nga konkurrenca dhe ndërhyrja e jashtme, është koha për njerëzimin për t’u rritur. Është koha për një ndryshim zemre, për njerëzit e të gjithë kombeve – për ta marrë parasysh realitetin e gjendjes, një kuptueshmëri të Dallgëve të Mëdha të ndryshimit dhe për fuqinë e tyre për të ndikuar dhe për ta dëmtuar një botë stabile.

Eshtë koha për Zotin për të folur përsëri. Zoti e di këtë gjë, me siguri, por shumë pak njerëz e kanë kuptuar.

Shumë njerëz po presin për plotësimin e profecive të tyre të hershme – kthimin e Imamit, të Maritresë ose të Jezusit. Por ata nuk do të kthehen. Dhe ata që do të vijnë për të pohuar keto tituj dhe këto identite nuk do të jenë të ndriçuar ose të pajisur shpirtërisht, por ata nga komuniteti i Madh që janë këtu për të përfituar nga budallallëku dhe shpresat njerëzore.

Zoti ka folur përsëri. Nëse e kuptoni sinqerisht nevojën për këtë gjë – nevojën për këtë gjë në jetën tuaj, në komunitetin tuaj, në familjen tuaj, në kombin tuaj, midis kombeve tuaja – atëherë do ta shihni se një Shpallje e Re është e domosdoshme dhe se vërtet po jetoni në një kohë Shpalljeje.

Por këtu duhet që ta keni shumë të qartë, sepse Zoti nuk po ju jep një superhero të ri për të besuar. Zoti nuk po ju jep një doktrinë të madhe për të ndjekur me kërcënim të rëndë dënimi nëse dështoni. Zoti nuk po ju kërkon që të besoni në një mësues. Zoti nuk po ju kërkon që të keni një teologji ose filozofi të vetme.

Zoti po i sjell individëve, në vend të kësaj gjëje, fuqinë e Dijes, dhe me këtë fuqi, përgjegjësi në shërbim të botës. Zoti nuk po i jep njerëzimit një ide të re për të cilën do të luftojë në mospajtim. Po ju jep diçka më thelbësore, diçka që mund t’i jepni vërtet vetëm një komuniteti botëror që po përballon rreziqe dhe trazira të mëdha.

Kjo është një Shpallje më e avancuar – jo e dhënë me historira të thjeshta ose anekdota, jo e dhënë me qortime, jo e pasqyruar në figura baritore të thjeshta, jo e dhënë me identite mistike me premtimin e ndriçimit, por e dhënë për ta sjellë individin në një gjendje pranimi dhe përgjegjësie, jo vetëm për vete, por për ta shpëtuar qytetërimin njerëzor.

Njetëzit nuk do ta kuptojnë këtë gjë në fillim sepse nuk e shohin rrezikun e madh me të cilin njerëzimi po përballohet. Ata mendojnë se jeta do të vazhdojë ashtu siç ka qenë më parë, ndoshta më problematike, më e vështirë dhe më e pasigurt. Nuk e kuptojnë se po jetojnë në një botë të re – një botë që ka ndryshuar në mënyrë të pakuptueshme, një botë që nuk do të jetë e njëjta si bota në të cilën u rritën, bota e prindërve dhe të paraardhësve të tyre. Dhe do të shohin se pa udëzimin e Dijes janë të humbur në këtë botë – kjo botë që do të bëhet gjithmonë ë më e turbullt, gjithmonë e më e pasigurt.

Në një pikë të caktuar nuk mund të shpëtoni nga kjo gjë. Nuk mund të jetoni në një gjendje fantazie ose mohimi, duke fajësuar dhe pasur inat kundër prindërve, kulturës, organizatave ose qeverive tuaja.

Duhet të bëheni të vetëdijshëm, dhe sa më shpejt të ndodhë kjo gjë, aq më shpejt do të filloni ta merrni në konsideratë jetën tuaj.

Por ajo gjëja që do ta udhëzojë njerëzimi është ajo gjëja që ndikon dhe përcakton vendimet tuaja. Nëse jeni udhëheqësi i një kombi ose një njëri i varfër që jeton jashtë qytetit, është ajo gjëja që frymëzon vendimet tuaja dhe ajo gjëja mund të dëgjojë e të shohë brenda jush dhe të tjerëve që do ta bëjë të gjithë ndryshimin në atë që vendosni të bëni përballë Dallgëve të Mëdha të ndryshimit dhe niveli i urtësisë që mund të sillni në rrethanat tuaja, pavarësisht se sa të vështira janë.

Zoti po i jep njerëzimit diçka që njerëzimi vetë nuk e di se ka nevojë për të – atë elementin kyç, pjesën që mungon, pjesën që vetën Zoti mund ta japë, forcën, fuqinë dhe vizionin që vetëm Zoti mund të japë.

Pa këtë gjë, teknologjia nuk do t’ju shpëtojë. Zgjuarsia juaj nuk do t’ju shpëtojë. Fati nuk do t’ju shpëtojë. Mohimi ose shmangia nuk do t’ju shpëtojnë. Të zhyteni në hobitë ose zbavitjet tuaja nuk do t’ju shpëtojë. Kyo është arsyeja përse Zoti ka folur përsëri.

Mesazhi është i ndershëm. Është aq i ndershëm sa njerëzit do t’i largohen. Është aq i ndershëm sa ndoshta do ta hutojë personin që e merr në fillim. Është aq i ndershëm sepse ju kërkon që të jeni aq të ndershëm.

Ju kërkon që të jeni atë që Zoti ka krijuar brenda jush dhe që ta drejtoni atë pjesën tuaj që është produkti i jetës në këtë botë – një kërkesë e madhe, por një kërkesë e drejtë nëse do të jeni në gjendje ta përballoni një botë në tatëpjetë dhe realitetin e Komunitetit të Madh, ku papjekuria dhe budallallëku do t’ju dëmtojnë e t’ju bëjnë të dobët.

Bota ka ndryshuar. Shpalljeve të mëdha të Zotit duhet t’i jepet tani faza tjetër e shprehjes së tyre – jo për t’i zëvëndësuar, por për t’i ngritur, për t’i pastëruar dhe për t’i sjellë në harmoni me njëra-tjetrën. Janë të gjitha rrugë për tek Dija. Kjo është çfarë janë në të vërtetë.

Janë bërë gjëra të tjera nga qeveritë, individët dhe institucionet, nga kombet që kërkojnë fuqi dhe sundim. Janë bashkuar me kulturën, zakonet dhe pikëpamjet lokale deri në pikën ku theksi dhe qëllimi i tyre mund të jetë i vështirë për t’u dalluar.

Është për t’i sjellë njerëzit tek esenca e spiritualitetit, e cila është fuqia dhe prania e Dijes brenda individit, fuqia dhe prania e Dijes – zgjuarsia e madhe që Zoti i ka dhënë çdo personi, duke punuar nëpërmjet grupeve dhe kombeve të njerëzve, duke mbështetur lirinë dhe faljen, njohjen, komunikimin, punën, mundimin, përgjegjësinë.

Kjo nuk është vetëm një mundësi tani, sepse bota që po përballoni do të jetë shumë më e vështirë dhe më kërkuese. Dhe vendimet që do të duhet të merrni do të kenë shumë pasoja për ju dhe për të tjerët.

Nuk mund të talleni përballë Dallgëve të Mëdha të ndryshimit. Ndodheni në pragun e Komunitetit të Madh. Vetëm Zoti mund t’ju përgatisë për këto dy realitete të mëdha. Dhe Zoti po ju jep përbërësit thelbësor të kësaj përgatitjeje.

Zoti i jep botës atë që ka nevojë, por njerëzit nuk mund ta shohin. Duan një udhëheqës luftëtar. Duan një fuqi ushtarake. Duan Barabën, jo Jezusin. Duan zotin e tokës, jo Zotin e Qiellit. Duan fuqi materiale. Duan zgjidhje materiale. Duan që problemet e tyre të zgjidhen për ta. Duan të dorëzojnë frenat në vend që të pranojnë dhuratën e përgjegjësisë.

Mrekullia e Mesazhit të Ri nga Zoti është mrekullia e të gjithë Shpalljeve. Është mrekullia e shpalljes personale. Është mrekullia e shpengimit personal. Është mrekullia e përgjegjësisë dhe kontributës personale dhe individuale për shoqërinë dhe për të tjerët. Është mrekullia e dhënjes. Është mrekullia e faljes. Është mrekullia e rezonancës me tjetrin në një nivel më të thellë, matanë fushës së intelektit. Është mrekullia e realitetit tuaj të vërtetë që shprehet në një botë të vështirë e të përkohshme.

Çfarë do t’i udhëzojë vendimet tuaja do ta bëjë të gjithë ndryshimin në përcaktimin e rezultatit. Zoti jua ka dhënë zërin dhe ndërgjegjen për t’ju udhëzuar, por nuk është zëri ose ndërgjegja juaj. Është pjesë e një Zëri më të madh dhe të një ndërgjegje më të madhe.

Zoti nuk e udhëheq botën, nuk e drejton kohën. Zoti nuk është burimi i fatkeqësive dhe katastrofave, stuhive, tërmeteve dhe përmbytjeve. Kjo është vetëm funksionimi i natyrës.

Zoti ju ka dërguar në këtë botë të vështirë e të paparashikueshme, aq e bukur sa është, për të gjetur fuqinë e Dijes, dhe me këtë fuqi të udhëzoheni për të dhënë atë që jeni përcaktuar për të dhënë pikërisht ku kontributa juaj mund të ketë impaktin më të madh.

Kjo e tejkalon intelektin njerëzor, me siguri, sepse nuk do ta kuptoni kurrë funksionimin e Krijimit dhe të Qiellit, të cilat strihen larg matanë universit fizik, i cili është aq i gjerë sa asnjë racë nuk ka mundur ndonjëherë ta kuptojë tërësinë e tij ose kuptimin e plotë të tij.

Këtu, praktika dhe mistika bashkohen. Këtu e jashtmja dhe e brendshmja krijojnë lidhjen e tyre të domosdoshme. Këtu mendja drejtohet nga një zgjuarsi e madhe ashtu që aftësitë e jashtëzakonshme të intelektit mund të përdoren në mënyrë të urtë. Këtu njerëzit marrin përgjegjësi, jo vetëm për t’i vënë punët e tyre në rregull, por edhe për të parë se çfarë mund të bëjnë për të ndihmuar familjen njerëzore kudo që aftësitë e tyre mund të kontribuohen.

Do t’ju duhet ta shihni botën me shumë dhembshuri në të ardhmen. Do të shihni shumë dështim dhe humbje. Do të shihni budallallëk të madh dhe indulgjencat e përsëritur të njerëzimit duke u bërë gjithmonë e më ekstreme.

Do t’ju duhet të falni dhe ta shihni botën me dhembshuri. Nuk mund të jeni plotësisht të çlidhur nga ajo, sepse jeni të lidhur me të, jeni dërguar për ta shërbyer dhe qëllimi dhe fati juaj janë të lidhur me të.

Synimi nuk është paqja e brendshme. Synimi është kontributa. Edhe shënjtorëve më të mëdhenj iu desh ta kuptonin këtë gjë dhe të dërgoheshin në botë për të mësuar, për të predikur dhe për të kontribuar kudo që të mundenin.

Arritjet tuaja në botë, ose edhe arritjet tuaja shpirtërore, janë të gjitha për t’u përdorur për të shërbyer, për ta lehtësuar barrën e atyreve rreth jush, për t’i inkurajuar njerëzit për t’u kthyer tek Fuqia dhe Prania që është Burimi i tyre dhe lidhja me Perëndinë – duke përdorur çfarëdolloj besime, simbole, piktura ose personazhe që gjejnë më frymëzuese.
Ajo që është e rëndsishme dhe e domosdoshme është ndjekja dhe njohja që jetoni me dy mendje – mendja tokësore dhe mendja e thellë e Dijes.

Kjo është për të gjithë, jo vetëm për një fis, një grup ose një kohë në histori ose për të kaluar një episod të madh në historinë e madhe të pranisë së njerëzimit në këtë botë.

Zoti ka folur tani përsëri për gjëra më të mëdha – gjëra matanë të zakonshmes dhe gjëra që janë shumë të zakonshme dhe të rëndësishme. Zoti ka folur për Komunitetin e Madh, për Dallgët e Mëdha të ndryshimit, për kuptimin e realitetit tuaj të brendshëm dhe për ndjekjen e domosdoshme për të rimarr lidhjen tuaj me Dijen, e cila është këtu për t’ju udhëzuar, për t’ju mbrojtur dhe për t’ju sjellë në veprat e mëdha të jetës suaj.

Është një përparim i madh për individin. Dhe do të jenë individët që do ta bëjnë të gjithë ndryshimin në përcaktimin e fatit dhe të ardhmes të njerëzimit.

Dhe çfarë udhëzon vendimet tuaja – nëse është ambicia, besimi, frika, krenaria dhe kuptueshmëria e tyre të mëparshme ose frymëzimi i madh që vetëm Dija mund të sjellë – do ta përcaktojë rezultatin në çdo situatë.

Zoti ka folur përseri. Duhet të vini tek Shpallja për të parë. Mos jini budallenj, të rini mënjanë dhe të mundoheni ta gjykoni ose ta kuptoni, sepse nuk do ta kuptoni. Dhe vetëm ta gjykoni do të tregojë budallallëkun dhe mungesën tuaj të ndershmërisë.

Është një kohë e madhe Shpalljeje. Është një kohë e madhe për përgatitjen e të ardhmes. Është një kohë e madhe për ta sjellë jetën tuaj në balancë dhe harmoni dhe për t’u përgatitur për të jetuar në një botë të re, një botë të vështirë, por edhe një botë shpenguese nëse njerëzimi zgjedh të ndjekë atë që Zoti i ka dhënë.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *